TVXQ I was born to love Park Yuchun* and TVXQ .. โลกทั้งใบให้ ปาร์ค ยู ชอน

เมื่อวานเป็นเป็นเกิดฉัน..คิดถึงแกจัง..แต่ก็ไม่เป็นไร..ขอบใจแกมากที่ให้ของขวัญ

กับฉัน...ขอบคุณมากๆ...ฉันถือว่า ทุกคนที่อวยพรวันเกิดให้กับฉัน ถือว่าเป็นคำอวยพรจากแก

เพราะถ้าฉันไม่รู้จักแก..ฉันก็คงไม่รูจักพวกเค้า เพื่อนๆดรีมส์เกิร์ล และพี่ๆที่น่ารัก ทุกคนเลย

มาดูของขวัญอันแรก อันนี้เป็นฟิค ฮามากๆๆๆ

(เค๊กจากมัดหมี่ ค่ะ ขอบคุณมากเพื่อนน)

ขอบคุณทุกท่านใน ดรีมส์แลนด์ จ้า

http://tvxqdreamland.invisionplus.net

เรื่องนี้แต่งกันแบบมั่วๆ เพราะ เราจะแต่ง4บันทัดแรก แล้วคนที่แต่งต่อไป

ให้อ่านแค่บันทัดสุดท้าย มันจะออกมาแบบไหน น้า...อ่านนะพี่แวม

----------------------------

เรื่อง...อิเหี่ยวปากร้ายกะห้อยตัวดี

วันนี้คือ...วันที่ผู้หญิงกำลังจะ(แก่ ฮ่าๆ)มีอายุเพิ่มอีกปี เธอชื่อว่า แวม เธอมีคนรักที่ชื่อปาร์คยูชอน

แวม...วันนี้เธออยากได้อะไรเป็นพิเศษไหมคนรักของแวม ยูชอน หันไปถามเธอ ซึ่งทำส้มตำปลาร้าอยู่ในครัว

อ่อ ปลาร้า...ฉันลืม ซื้อปลาร้ามาน่ะ ยูชอนไปซื้อให้หน่อยซิ นั่นเงินแวมชี้ไปที่ไหปาร้าซึ่งในนั้น ไร้ปลาซักตัว

แวมเงินที่เหลือ ฉันขอไปซื้อกางเกงในสีแดงนะ ตัวเก่าตูดมันขาดแล้ว นะที่รักยูชอนส่งสายตาปิ๊งๆให้คนรัก


เจ้าของนามคว้ากระเป๋าธนบัตรสีน้ำตาลออกมา แล้วยื่นแบงก์ 20 บาทให้ 2 ใบ แวมออกให้เท่านี้ล่ะ เอ่ยพลางคลี่ยิ้มหวานแล้วเดินล่วงหน้าไป ก่อนจะอุทานดังเมื่อร่างสูงกระโจนเกาะเรียวขางามเอาไว้แน่น ยูชอน ~ !!

มะ มะ มะ หมา ~ !!!!! ชายหนุ่มผู้ได้ชื่อว่าเป็นคนที่สาว ๆ อยากให้ช็อกโกแลตมากที่สุดของเกาหลี ร้องลั่นขณะเหลือบสายตามองไปทางลูกสุนัขสีขาวตัวเล็กที่กำลังงับขากางเกงของตนเองอยู่ เอามันออกป๊าย ~ !!!

แวมถอนหายใจน้อย ๆ พลางก้มกายลงอุ้มลูกสุนัขตัวนั้นขึ้นมาไว้กับอกแล้วสั่นศีรษะให้ยูชอนอย่างนึกระอา

ยูชอน....เอาไงดีล่ะ.....เค้าสงสารลูกหมาตัวนี้จังเลย....

หญิงสาวร่างบาง เอ่ยกับแฟนหนุ่มก่อนจะลูบหัวของลูกสุนัขที่ดูแสนจะสุขีเมื่ออยู่ในอ้อมอกของแวม....มันค่อย ๆ ใช้จมูกดันไปที่อกของหญิงสาวก่อนจะแลบลิ้นปลื้นตา หันมามองชายหนุ่มที่ยืนทำตาถลนอยู่เบื้องหน้า......


อ๊ากกกก.....ไอ้หมาบ้า....ชั้นยังไม่มีโอกาสทำอย่างนั้นเลยนะโว้ยยยยย.....ตายซะเถอะ!!!! ยูชอนโวยวายก่อนจะยื้อแย่งลูกสุขนัขตัวน้อยกับแฟนสาว

บ้า...ไอ้ห้อยแม้แต่หมายังหึง หญิงสาวพูดเรียบๆก่อนจะหันกลับไปสนใจหมาน้อยตัวเดิมยิ่งสร้างแรงอาฆาตจากห้อยบางคนได้ดี(ยูชอน- เจ้ กล้าเรียกผมว่าห้อยหรอ หึหึ) (คนแต่ง ก่าเรียกไปแว้วมีไรมิจ๊ะ)

สักวัน ... จะเอา ขี้เถ้ายัดปาก ชิ ทำหน้าทำตา อย่าหวังว่าชั้นจะเอ็นดูแก หึหึ ไอ้หมาเนรคุณ ยูชอนพูดเสร็จก่อนจะทำท่านั่งคิด เหมือนหล่อแต่ป่าว ... เลยโดนยันจาก เท้าน้อยๆของแฟนสาว ตามมาด้วยเสียงเยาะเย้ยจากหมาน้อย โฮะๆ (ยูชอน เจ้แต่งให้โดนถีบเลยหรอ) (คนแต่ง เออ ... จาเอาอีกมะ) คนที่ถูกลืมอย่างช้านลัลล่า~~


ทันทีที่ยูชอน ได้กล่าวประโยคทั้งหมดออกมา ร่างสูงก็พาขายาวๆ วิ่งออกมาจากสถานที่นั้นพอดีทันที
น้ำตาใสๆหยดออกมาหลังจากที่ไม่ได้ร้องไห้มานานนับปี แต่วิ่งไปไม่ทันไร ก็มีวัตถุ แปลกปลอมลอยละลิ่ว
เข้ามาปะทะกับศีรษะเขา ยูชอนจึงหันไปมองทันที

ไอบ้า ไอ้หน้าผากสนามฟุตบอลแกกลับมาเดี๋ยวนี้................ คนนั้นๆที่โยนไอ้นั่นมาก็คือ แวมศรี ที่รักของเค้าเอง


ปากก็ห้อยหัวก็เถิกไม่รู้จักเจียมบอดี้ กลับมาเดี่ยวนี้นะเว้ยไอ้เลว

ผมได้ยินเธอบรรยายลักษณะ อันเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวผมซะขนาดนั้น ผมก็เลยต้องหันกลับไปอย่างเสียไม่ได้

พอผมหันกลับไป เธอก็เดินย่าง3ขุม เข้ามาหาผมทันที
เธอเดินมาใกล้ผมเรื่อยๆครับ3ก้าว...2ก้าว และทันไดนั้น มือเล็กๆของเธอ ก็กระชากคอเสื้อผมเข้าไป
จนหน้าผมกับหน้าเธอห่างกันแค่ แมลงวันบินผ่าน


เธอค่อยๆยื่นหน้าของเธอเข้ามาใกล้ผมเรื่อยๆ เรื่อยๆ... จนกระทั่ง.....ผมเห็นสิวหัวช้างบนหน้าผากของเธอ....ชริส์... เป็นสาวเป็นนาง ยื่นสิวมาให้เค้าดูได้ ไม่อายบ้างรึไง....

อ....เอ่อ....... ผมพูดตะกุกตะกัก เพราะเธอยังคงยื่นหน้าเข้ามาใกล้ผมเรื่อยๆ จนกระทั่งตอนนี้ สิวของเธอ ชนกับหน้าผากเหม่งๆของผมแล้ว.... ตอนนี้ อย่าว่าแต่แมลงวันเลย...แมงกุดจี่(?)สักตัวก็หาช่องว่างเดินผ่านไปไม่ได้เช่นกัน....

เพ่.......!!!!!! หญิงสาวตะคอกใส่ผมเสียงดัง จนหูอื้อไปหมด ผมเองก็ยังงงๆอยู่ว่านี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น...
รู้เพียงแต่ว่า ตอนนี้...ผมสยองเธอจริงๆครับ พ่อแม่พี่น้อง... ผมจะยังรักษาชีวิตของผมต่อไปได้รึเปล่าเนี่ย...-_-


"แว๊กกกกกกกกกกก ... หูจะแตก กรี๊ดไมเนี่ยห๊ะ ยัยเหี่ยว" กรี๊ดดดดดดดดด (แกเป็นผู้ชายนะมิค-*-) ผมพูดไปแล้วครับ ... คนหล่อหลุดปากไปแล้วทำไงดี แฟนผมต้อง ฆ่าตายแน่ๆ .... คำว่า เหี่ยว นั่นคำต้องห้าม โอ้ววววววววว ตรูจิโดนไรบ้างเนี่ย TToTT

"แกว่าไรนะ ไอ้ห้อย ... พูดอีกทีสิ" เอาแล้ว ... ผมเห็น ประกาย แห่งความตาย ใกล้เข้ามา และมันก็วิ่งตรงเข้าร่างผมเรียบร้อย -*- ผมกลัว ... หลัวจนมิคกี้น้อยผม มัน ไม่กล้าสู้แล้ว (ยูชอน - เจ้ เอาอีกแล้ว พูดไปส่อไปทั่วเลย)

"เปล่า ... ครับผม ที่รัก ผมเปล่านะ" ทั้งๆที่แก้ตัวไปแล้ว แต่นั่นไม่ทำให้ เลดี้เหี่ยวของผม ลดความน่ากลัวลงได้เลย ... *เมื่อความตายมาเยือน ถึงรับรู้ถึงความผิดพลาด แม้อยากจะแก้ตัว แต่ก็ไม่ทัน* ยูชอนคิด (คนอ่าน - แกก็ยังมีอารมณ์ไปได้นะเถิกเอ้ย)

"อย่าอยู่เลย ไอ้ห้อยยยยยยยยยยยย!!!"

ตุ๊บๆ ผลั่กๆๆๆๆ โครม ... เหมี๊ยววววววววววววว

(ซาวด์สุดท้ายนี่ผิดงาน ... ทีมงานดรีมแลนด์เปิดผิดค่ะ ขอโทษด้วยค่ะ)

"ซี๊ดดดดดดดด ... ไม่เอาตรงนั้น แวม อย่าหนักนักสิ อ๊ากกกกกกกกก"

"ชิ ... แค่นี้ก็ทนไม่ได้ นี่!!! เอาให้เจ็บ จะได้จำ" ไม่มีไรมาก แค่ ตอนนี้ ที่รักผมกำลังทำแผลให้ผมอยู่ ... ทรมาน ผู้หญิงบ้าอะไรมือหนักชะมัด

หมับ!!!

ผมจับข้อมือน้อยๆของเธอเอาไว้ ... วันนี้รู้สึกว่า แฟนผมน่ารักจริงๆ เฮ้อ คงไม่มีใครโชคดีเหมือนผมอีกแล้ว แฟนน่ารักๆแบบนี้หาได้ที่ไหนกัน ... ผมสบตากับแฟนสาว ก่อนที่หัวใจของผม จะสั่งให้ปากห้อยๆ ยื่นเข้าไปใกล้ปากเล็กๆของเธอ ผมอยากจะมอบความอ่อนโยนให้เธอ อยากให้เธอรู้ว่าผม รักเธอมากแค่ไหน วันนี้วันเกิดของแฟนผมเอง ... และหวังว่า ของขวัญที่ผมส่งให้เธอนั่น ... จะถูกใจเธอบ้างรึเปล่า ... แต่ที่แน่ๆ ผมได้กลิ่นปลาร้า ... อ่า !!!รสชาติของมันส่งต่อมาถึงผม ตอนนี้ผมรู้แล้วว่า ป้าร้านนี้ ตำส้มตำอร่อย กลิ่นมันถึงได้ติดทนนานเช่นนี้ ผมอยากอยู่อย่างนี้กับแฟนผมนานๆจัง

"สุขสันต์วันเกิดนะ แวม!!!^^"


---------------------------------------

แวม โปรเจคนี้คิดยากมาก มหาโหดเลยล่ะ

มี พี่แจม พี่มิ้น แฟง พี่ปัท พี่วอวัน พี่เกศ และพี่อายะแต่งกัน

ส่วนพี่ปู โทรหาไม่ได้เลย แต่งแทนให้แล้วนะค่ะ

โปรเจคนี้เอากันเมื่อย หลัง เมื่อก้นกันเลยทีเดียว ฮ่าๆๆๆ

ไม่เป็นไร วันเกิดพี่สาวทั้งที...อิอิ

อิอิ ... ไงก่า สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะแวม โฮะๆ ... แอบมาดิทอวยพรไว้ก่อน กันคอม งอน แอบปวดหัวเมื่อเห็น คอนเซ็ปนี้

สุขสันต์วันเกิดจ้าแวม ^__^


เลขอายุเพิ่มขึ้นอีกปี (สำหรับพวกเรา มันเจ็บปวดนิดหน่อยเนอะ 555+) ขอให้มีความสุขมากๆนะจ๊ะ


ไม่ว่าจะคิดอะไร ก็ขอให้สมหวังทุกประการ


แล้วก็มีสุขภาพแข็งแรง ไม่เจ็บไม่ไข้ด้วยนะ


กินอาหารให้ตรงเวลาด้วยล่ะ โรคกระเพาะมันน่ากลัวนะ


...


แวม เป็นเพื่อนที่เรารักมากๆเลยนะ


ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ขอให้พวกเราได้เป็นเพื่อนกันแบบนี้ตลอดไปนะ ^__^


แน่นอน พวกเรา DGF และชาวดรีมแลนด์ จะเดินไปด้วยกันเสมอ


รักแวมมากนะจ๊ะ

แวมจ๊ะ พี่แพรเองน่ะ อิอิ

ขอให้รักษาสุขภาพตัวเองด้วยน่ะ

อย่าเหี่ยวไปกว่านี้ เด๋วลมพัดมาจะปลิวไปกะลม อิอิ

ขอให้มีความสุข ขอให้รักเฮียมิคหัวเถิกปากห้อยไปนานน่ะค่ะ

พี่ก้อมีแค่นี้แหละจ๊ะ รักแวมน่ะ อิอิ

หึหึ

โอะตันโจบิ โอะเมะเดโตจ้า^^

สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะเหี่ยว อิอิ ล้อเล่นๆ แวมศรี

ขอให้เพื่อนมีความสุขมากๆนะจ๊ะ

อย่าเครียดมาก ... มีไรก่าบอกได้นะ

มะสบายใจก่าหันมาปรึกษาเพื่อนได้ ทุกคนพร้อมคุยกะแวมเสมอนะ

ดูแลตัวเองด้วย ... ชอบปล่อยให้ตัวเองมะบายอยู่เรื่อยรุย

ยังไงก่า พักผ่อนมากๆนะ ดื่มน้ำเยอะๆ ทานข้าวให้เป็นเวลาด้วย (ชอบปวดท้อง มะดีนะ)

ทานผลไม้ เยอะๆ จาได้ อ้วนๆ 555+ ดูตัวอย่างที่แข็งแรงอย่างชางมินสิ เพราะว่ากินแระก่านอน

เลยมิเปงโรคไรเลย ... อย่านอนดึกนะ (บอกตัวเองก่อนเหอะ-*-)

ปีนี้ขอให้รวยๆ เด้อ โฮะๆ ... ^^

สุดท้าย รักเพื่อนเสมอนะ ... ไม่ว่าเวลาจะเดินผ่านไปนานแค่ไหน เรายังจับมือแระเดินไปด้วยกันนะ

อย่าลืมเราล่ะ เราจาเป็นเพื่อนกันตลอดไป สัญญานะจ๊ะ

ขอมา Happy Birthday ด้วยคนนะคะ

** ขอให้คุนแวมมีความสุขมากๆ

** สุขภาพร่างกายแข็งแรง

** คิดอะไรก้อขอให้สมปรารถนา

กร๊ากกกกกกกกกกกก.....
ชั้นเพิ่งจามาอ่านรวมๆ
55555555555555555+

สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะแวม....
อายุมากขึ้นอีกปีแระนะ
(แต่ก้อยังน้อยก่าพี่-*-)

ยังไงก็มีความสุขมากๆในวันเกิด
และทุกๆวันนะจ๊ะ
คิดอะไรได้สมใจปรารถนา
เปงเหี่ยวที่น่ารักของตามิกตลอดไป
อิอิอิอิอิ

หวังว่าคงชอบฟิกเน๊
รั่วได้ใจจริงๆ

สุขสันต์วันเกิดอีกทีจ้า....

แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะฮะ แวม

อิอิ มีความสุขมากๆนะฮะ

ดูแลรักษาสุขภาพด้วยเน้ฮะ

รักฮะ ^^

ส่วนฟิค -*- สุดยอดดดดดดดดด

นับถือฮะ 5555

HBD แวมด้วยคนจ้า

เราไม่เคยคุยกานอ่าเนอะ

แต่ก้อพอรู้ชื่อเสียงอยุ่บ้าง -*-

ชอบฟิคอ่า

ของขวัญชิ้นนี้เปงเราได้รักตายรุย

ไล่หอมแก้มคนแต่ง 555+

ขอให้มีความสุขนะจ้ะ

อ้อ เราเกิดใกล้ๆกานรุย

อิอิ

หุหุ ขอแอบมาร่วมแจมด้วยคนงิ

อ่าๆๆ ชื่อแวมหรอค่ะ ดีน๊า พี่ชื่อต่ายจ๊ะ

ขอร่วมอวยพรด้วยคนน๊าา^^

Happy Birthday น่ะคร่า

ขอให้โชคดีๆๆๆ มีแต่เรื่องดีๆๆเข้ามาน๊า

คิดอะไรก้อให้สมหวัง

ไปไหนมาไหนใครก้อรัก ( แอบไปซื้อส้มตำ ป้าเขาก็แถมไก่ย่างเน๊ ) 555+

แอบฮาไปกะฟิก

HBD นะจ๊าา

^^

HBD~ค่าพี่แวม*
เค้ามาแฮปเน๊~~

๐(>"<)๐
ขอหั้ยมีความสุขมากๆๆๆค่ะ
สุขภาพแข็งแรง*ฟิตเปรี๊ยะ

อยากดั้ยรัยก็สมหวังด้วยยยยย


WISH....~*

ค่าพี่แวมมี่ เค้าชื่อ อีฟ เน้อ

วันนี้มา Hbd พี่แวมมี่ ^^

HBD พี่แวมมี่เน้ออออออออ..^^

ขอให้พี่แวมมี่ ฟามสุข สุขภาพแข็งแรง

สมหวังกับตาปาร์ค..^^

^^ ปราถนาสิ่งใดก็ขอให้สมหวัง

*ปล.วันเกิดพี่แวมมี่ปีนี้ ขอให้ตาปาร์คมาขอแต่งงานเร็วไว กรั่กๆๆๆ

^^

(ภาพจากคุณนายมัดหมี่จ้า)

พี่แวม มาอ่านอีกรอบนะ อิอิ พอดีเมื่อคืน อยู่ไม่ถึงเที่ยงคืน น่ะ

พี่แวม คือพี่อีกคนนึง ที่แฟงรักมากกกกกกกเลยนะ

พี่สาว ทำงาน หรือทำภารกิจอะไร อย่าหักโหมมากนะ พักผ่อนบ้างก็ดี

หลายๆคนเค้าเป็นห่วงพี่อยู่ กินข้าว ให้ตรงทุกมือ กินเยอะๆ เพราะตาปาร์คไม่ชอบ

คนผอมนะพี่แวม ฮ่าๆ กินน้ำเยอะๆด้วย มันจะทำให้ หน้าตาสดใส สวยตลอดวัน

มีอะไรไม่สบายใจ ก็มาระบาย หรือบอกแฟงก็ได้นะ อย่าเก็บไว้นเดียว มันไม่ดีๆ

อีกอย่าง พี่คงไม่ลืมสัญญากับแฟง และ ดรีมเกิร์ลนะ เราจะเดินไปด้วยกัน

วันเกิดพี่นี้ ก็ขอให้พี่แวม ร่างกายแข็งแรงนะ เป็นที่รักของทุกคนแบบนี้ตลอดไปนะ

รักพี่สาวคนนี้มากๆ วู้วววววววววววววว

HAPPY BIRTH DAY

ไฮ....กุ๊กกิ๊กเอง อย่างงๆ

แอปเปิ้ลเอง วันเกิดปีนี้เราไม่มีอะไรจะอวยพรมาก

เพราะเราเองอวยพรใครไม่เก่ง

งั้นขอให้แวมมีความสุขมากกๆ อย่าหักโหมนะในทุกๆเรื่อง

เกรด A ทุกวิชา

รักมิคกี้ตลอดไปนะ +555 เราก็คงจะเหมือนกัน

อายุมั่นขวัญยืน.....สาธุ

คิดถึงเพื่อนเสมอ บายจ้า

พี่แวมคะ

แอปปี้เบิร์ดเดย์ย้อนหลังค่ะ T T ไม่รู้อ่า แงๆๆ

ก็ขอให้พี่สุขภาพแข็งแรงน้า อยู่และรักกับมิคไปนานๆ

ถือไม้เท้ายอดทอง (ไม่ใช่และอิหนู - -)

แหะๆ ก็มีความสุขสนุกสนานสบายอารมณ์มากๆเน้ คิกๆ

รักพี่สาวแวมจ้า ><~

Thinking of you at this time

And hoping that whatever brings you happiness and peace.

Whatever good things you want most out of life will be yours today.

Youll always by surrounded by my loved

Enjoy all the warmth, happiness and goodness.

Best wishes for a bright and beautiful Happy birthday.

>< >< >< >< >< ><

このとき、あなたを思います。

何でも幸福と平和をあなたにもたらすことを願っています。

あなたが人生から最も欲しいどんな良いものも今日、あなたのものになるでしょう。

あなたがいつも囲まれた状態でそうする、私、愛

すべての温暖、幸福、および善良を楽しんでください

最善は明るくて、美しい状態でaを望んでいます。お誕生日おめでとう。

Love...P'Pahn




อ๊า....เพื่อนเราขอโทษ.....

มาช้ามากมายเลยอ่า.....กว่าจะกลับบ้านได.....เรียนหนักโฮก แพทย์ 4 ชม. เดินออกมาละเมอเป็นชื่อโรค....แต่ดีหาทางกลับบ้านได้ ตั้งใจมาแฮปเพื่อนเลยนะ


เมื่อวานก็อยู่เที่ยงคืนไม่ได้ กะจะนั่งเคาท์ดาวน์วันเกิดเพื่อนกับ DGF คนอื่น ๆ เฮ้อ....

เมื่อคืนเรากะจะโทรไปหาเพื่อนตอนเที่ยงคืนซะหน่อย ที่ไหนได้ หลับก่อน เหอๆ....คาหนังสือตามเคย

มาแฮปเพื่อนรักในนี้ละกันน้า แวมมี่



Happy Birthday นะจ๊ะ แวมเพื่อนเลิฟ....

เราขอให้เพื่อนมีความสุขมาก ๆ นะ

คิดอะไรหวังอะไรก็ขอให้สมหวังในทุก ๆ สิ่ง

มีแต่สิ่งดี ๆ เข้ามาในชีวิตแวมตลอดทั้งปีเลยนะ.....อะไรที่ไม่ดี ก็ขอให้เพื่อนสามารถผ่านมันไปด้วยดี

แวมรู้มั้ย....แวมน่ะก็เป็นเพื่อนของเราคนแรกเหมือนกันในบอร์ดที่เราสามารถคุยได้ทุกเรื่อง ไม่ว่าจะปรึกษาอะไรก็ตาม... คือยังไงล่ะ.....เป็นมากกว่าเพื่อนนะ สำหรับเรา เหมือนพี่น้อง เป็นครอบครัวเดียวกัน....

เพื่อนน่ะพยายามดูแลสุขภาพด้วยนะ เหมือนที่ทุก ๆ คนรู้ว่าเพื่อนน่ะ ชอบไม่สบายอยู่เรื่อยเลย เดี๋ยวเป็นหวัดมั่งล่ะ อิอิ....ไม่ไหวเลย อย่างนี้ต้องให้ตาปาร์คจับตีก้นให้เข็ด....

เดี๋ยวถ้าเราได้เป็นหมอเหมือนที่เราหวังไว้ เวลาแวมมารักษาเราจะเรียกราคาแพง ๆ เลยนะเพื่อน ถ้าไม่ดูแลตัวเองให้ดีน่ะ อิอิ **แอบเค็มออกนอกหน้า** ...เพราะฉะนั้น เพื่อนดูแลตัวเองด้วยนะ กินข้าวมาก ๆ เด๋วจะผอมเป็นไม้เสียบผี....โฮะๆๆ หรือไม่ก็มาแบ่งไขมันจากเรามั่งก็ได้....รู้วึกจะใส่กระโปรง นร เทอมนี้ลำบาก แฮะๆ....

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น พวกเราก็จะเป็นเพื่อนกันตลอดไป.....ทั้ง DGF ทั้งทุกคนใน Dreamland เราจะเดินไปด้วยกัน.....เหมือนกับคำที่พวกเราใช้เสมอ "You never walked alone..."



แวมเรามีฟิคสั้น ๆ มาฝากเพื่อน....อิอิ คิดสดตอนเมนท์แฮปนี่แหละ ฮ่ะๆๆๆ

(เพื่อน เอนทรีหน้าจิเอาฟิคเพื่อนมาลงล้วนๆ5555)

...

แวมมี่ที่รัก...อ่านไปปาดน้ำตาไป...เศร้ากว่านิดนึงคืออ่านเม้นท์ไม่หมด แต่ละคนนี่ร่ายมหากาพย์เรียกพี่เลยนะเนี่ย โฮ่ๆ ขอผ่าน...น่ายินดีที่เกิดวันเดียวกับลูกศิษย์ที่รักของข้าพเจ้าด้วย เค้กก้อนนี้ไม่เสียหลาย อ่ะเอาไปแบ่งกันกิน 555


ดีใจจังเลยที่เราอยู่มองบอร์ดกันมาด้วยความปลาบปลื้มจนสมาชิกเกินพันแล้ว...รักพวกคุณและที่รักทั้ง 5 อยู่ด้วยกันนานนะคะ อิๆ

แวมมี่เอ๊ย ไม่อยากอวยพรอะไร นอกจากคำในภาษาบ้านเกิดของยูชอนที่รัก (เชื่อเถอะว่าเค้าต้องพูดประโยคนี้แน่นอน!) ว่า

"생일축하합니다!" (แซงอิล ชุกฮาฮัมนิดา) แปลว่า ขอให้มีความสุขกับวันเกิดนะคะ

....

=Oo"bahdon"oO=

แวะมาแฮปให้จ้า
จำมิได้ว่าอายุเท่ารัย เรียกมิถุกเลย 55
โหยย อวยกันเปงฟิคเลย
แต่เราคงไม่สามารถพอ
มาแฮปด้วยจัยน้ะ
ด้วยจัยที่รักมิคเหมือนกัน ฮิฮิ

มีความสุขมากๆๆๆน้ะจ้ะ
วันไหนทำส้มตำปลาร้าบ่อยๆๆๆ
ระวังมิคจิแอบย่องมาหาเราน้า คึคึ


แล้วโรคกะเพาะเนี่ย เราก้เปน
เข้าจัยว่ามันปวดขนาดไหน
รักษาสุขภาพด้วยน้ะจ้ะ
กินข้าวตรงเวลาน้ะ
ปวดท้องทีไม่คุ้มกันเลยจิงๆๆ


สุดท้ายและ
รักมิคน้ะค้ะ 55

..วอวัน..

ถึง..แวม

แก...เป็นเพื่อนคนแรกในบอร์ดของฉัน
แก...สอนให้ฉัน รู้จักการพีเอ็ม เป็นครั้งแรกในชีวิต
แก..ยังจำได้มั้ย พีเอ็มครั้งแรกที่แกส่งหาฉัน
แก..บอกฉันว่า..ให้ฉันสู้ ๆ กับการแต่งฟิค
แก...รู้มั้ยว่า..นั่นเป็นกำลังใจเพียงอย่างเดียว อย่างเดียวจริง ๆ ที่ทำให้ฉันตัดสินใจแต่งฟิคต่อ...
แก..ยังบอกฉันอีกว่า..ให้ฉันไปอ่านฟิคแกด้วย เลวจริง ๆ

ฉัน..ไปอ่านฟิคแก จำได้ว่า..ครั้งแรกที่อ่านในบอร์ดคือฟิคของแจ
ฉัน..อ่านแล้วก็เซ็ง ๆ ทำไมไอ้บ้านี่...มันพิมพ์ผิดเยอะจังวะ
แก..พิมพ์ เค้า เป็น เค๊า บ้างล่ะ เค๊ษ บ้างล่ะ อ่านแล้วรู้สึกขัดลูกตาตะหงิด ๆ
ฉัน..อ่านแล้วก็ได้แต่คิดว่า ไอ้บ้านี่..มันจะลงฟิคแต่ละที..ไม่เคยได้ตรวจทานเลยรึไง
ฉัน..อ่านฟิคแกต่อไปเรื่อย ๆ ก็เริ่มรู้สึก ไอ้บ้านี่...รั่วได้ใจจริง ๆ
ฉัน..จำได้ว่า คอมเม้นท์แรกที่เม้นท์ให้แก ก็ฟิคแจนั่นแหละ
ฉัน..เม้นท์ไปว่า..เข้ามาอ่านครั้งแรกก็จบซะแล้ว
หลังจากนั้น..ฉันกับแกก็เริ่มรู้จักกัน
แล้วก็รู้สึกว่า..เป็น เพื่อน กันจริง ๆ

ฉัน..พีเอ็มไปบอกแกว่า อยากคุยด้วยจัง แกจะออนมั้ยเนี่ย แล้วฉันก็ให้เมล์แกไป
แก..ก็แอดฉันทันที แต่ก็ไม่เคยได้คุยกันสักที
จนวันนึง...ดึกแล้วด้วย วันไหนก็ไม่รู้จำไม่ได้ รู้แต่ว่าวันนั้นเรียนแพ่ง..หนักมาก โคตรเครียด
เลยเล่นเอ็ม เล่นเน็ต แก้เครียด..มันซะงั้น
เจอแกออน...โคตรจะดีใจ ยิ่งกว่าได้เจอพี่มิคตัวเป็น ๆ ซะอีก จริง ๆ ไม่ได้เว่อร์
แกคุยกับชั้น..คุยกันได้ไม่นานเท่าไหร่หรอก ทำไมไม่รู้ จำไม่ได้ แต่เหมือนว่าแกจะไปนอน
ฉันอยากให้แกรู้ไว้...ว่าฉันโคตรมีความสุขอ่ะ วันนั้น ให้ตายเถอะ
มันมีความรู้สึกว่า..เหมือนได้เจอเพื่อน ที่ไม่ได้เจอกันมานานยังไงก็ไม่รู้

ตั้งแต่วันนั้นมา..ก็เริ่มสนิทปาก สนิทใจ แก ๆ ชั้น ๆ กันมาตลอด
แล้วฉันคุยกับแกแต่ละที...แกก็บอกว่าเดี๋ยวมานะ จะไปซื้อบะหมี่บ้างล่ะ จะไปต้มมาม่าบ้างล่ะ
ไอ้ที่ไปซื้อบะหมี่..ก็เพราะว่า ลูกคนขายหล่อ หน้าเหมือนลีจุนกี
โถ่..ไอ้เลว นอกใจพี่มิคอีกแล้ว.. ดีแต่ด่าฉันว่าแอบมีใจให้น้องมิน
ฉันก็ด่าแกอีก..ว่าอิเหี่ยวเอ๊ย วัน ๆ กินอยู่แต่แค่นี้ บะหมี่กับมาม่า มันถึงได้เหี่ยวเหมือนตัวแกอย่างงี้ไงล่ะ
แกก็ขำอีก..แล้วก็ยอมรับ ว่าตัวเองเหี่ยว..เจริญจริง เพื่อนกรู ไม่เถียงสักแอะ

ฉันอ่านฟิคยุน หลังจากที่ฟิคแจของแกจบแล้ว..
ฉันเห็นคอมเม้นท์มากมาย ทั้งของปัทม์ ของแจม ของเม แต่ละคนคอมเม้นท์ให้แกยาว ๆ ทั้งนั้น
แต่ละครั้งที่คอมเม้นท์ ก็จะมีข้อความต่อท้าย..
ปัทม์ แจม แวม ฟิ้น มิค เมเมะ ชังมิน เดินไปด้วยกันนะ..
แกรู้มั้ย..ว่าฉัน อิจฉานะ ที่แกมีเพื่อนดี ๆ แบบนี้..
ฉันเห็น..แล้วฉันก็คิด เออ..ถ้าฉันมีชื่ออยู่ในข้อความนั้นด้วย..มันจะรู้สึกดีขนาดไหนนะ
แต่ก็ได้แต่คิดล่ะวะ..
แต่มีอยู่วันนึง จำไม่ได้ว่าอ่านฟิคใคร..ของปัทม์ หรือของเมก็ไม่รู้
หลังจากที่แกคอมเม้นท์จบ...ก็มีข้อความต่อท้าย..คราวนี้ไม่เหมือนกับทุกครั้ง
ปัทม์ แจม แวม ฟิ้น เมเมะ ชังมิน และวอวัน เดินไปด้วยกันนะ
แกรู้มั้ยว่า..ฉันอ่าน แล้วขนลุกเลย พูดจริงๆ
พิมพ์มาถึงตอนนี้แล้ว รู้สึกจมูกมันชื้น ๆ ยังไงก็ไม่รู้ ตาก็มองหน้าจอคอมฯ ไม่ชัดด้วย
(ไอ้เลว..แกกำลังจะทำฉันร้องไห้..รู้ตัวไว้ซะ)
ฉันอ่านข้อความนั้น..แล้วก็ยิ้มออกมาไม่รู้ตัว..
รู้จักกันไม่ทันไร..แกก็ชวนฉันเดินไปกับแกแล้ว..ทั้ง ๆ ที่แกเป็นคนแปลกหน้า
พ่อกับแม่ฉัน ย่าฉัน ปู่ฉัน ก็เคยสอนว่า..อย่าไปอยู่ใกล้คนแปลกหน้านะ
ทุกครั้ง..ที่พวกเขาสอนฉัน..ฉันก็เชื่อเขานะ
แต่ทำไมครั้งนี้..ฉันถึงได้ตัดสินใจ..ยื่นมือออกไปจับมือกับแก..แล้วก็เดินไปด้วยกันก็ไม่รู้
แกรู้มั้ยวะ..ว่าทำไม บอกฉันทีซิ

หลังจากนั้นไม่นาน...เราก็มีกลุ่มของเรา Dream Girls Family
อยากจะรู้จริงๆ ว่าใครตั้ง..อยากจะถามหลายรอบแล้ว...ลืมทุกที
มีแก มีฉัน พี่ปู ปัทม์ แจม เม มิ้น แฟง เออ..ตอนนี้มีเกศด้วยอีกคน..
ฉันไม่เคยพูดเลย..ว่าฉันรู้สึกยังไง ที่ได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้
พี่ปู..พี่สาวที่ไม่ค่อยว่าง..ทำงานตลอด แต่เวลาทำงานพี่แกก็แอบออนเอ็มตลอดเหมือนกัน ฉันเจอประจำ
ปัทม์..น้องสาวที่ชอบบ่นว่าตัวเองมีถุงใต้ตา เพราะตัวเองตาโต ทั้ง ๆที่ความจริง นอนซะตีสามมันเกือบทุกวัน
แจม..น้องสาวอีกคน ที่ใฝ่ฝันอยากจะเป็นหมอ ชอบเทนนิสเป็นชีวิตจิตใจ สดใสร่าเริง เหมือนฟิคที่น้องเค้าแต่ง
เม..น้องสาวอีกคน ที่เก่งเหลือเกิน สี่จุดมันหมดซะงั้น แต่คำพูดแต่ละคำในฟิค เหมือนไม่ใช่เด็ก ม.ต้น นับถือ ๆ
มิ้น..เออ ถึงแม้ว่าจะรู้จักกันไม่นาน มันรู้ว่าฉันชื่อแพรว แต่มันบอกว่าจะเรียกวอวัน แนวดี เออ..ดูมันเถอะ
แฟง..นี่ก็รู้จักกันไม่เท่าไหร่ แต่เห็นมันออทุกเรื่องที่เปิดออ แล้วก็นับถือในการออของมัน ยังเด็กอยู่แท้ ๆ แต่ถ้อยคำมัน กินใจดีจริง ๆ ให้ตายเถอะ..อ่านบทออมันแล้วก็อายของตัวเอง
เกศ..ฉันก็รู้จักได้ไม่กี่วัน พูดว่ารู้จักก็ไม่ถูก เห็นน้องเค้าไปอ่านฟิคของนักเขียนหน้าใหม่ แล้วเม้นท์ให้กำลังใจตลอด เห็นแล้วถูกชะตาชะมัด...เลยชวนเข้าเป็นสมาชิกครอบครัวซะงั้น มันก็ดันหลวมตัวซะด้วย

และสุดท้าย คือแก..แวม ..คนที่มันจูงมือฉัน เข้าเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้
ครอบครัวที่..แต่ละคนไม่เคยเห็นหน้ากัน แต่ก็รักกัน และเชื่อใจกัน..เหมือนเป็นครอบครัวเดียวกันจริง ๆ

แกเห็นมั้ย..ว่าเราคบกันมานานขนาดไหน
แกเห็นมั้ย..ว่าระหว่างฉันกับแก มันมีเรื่องมากมายให้ต้องจดจำมากขนาดไหน
แกเห็นมั้ย..ว่าฉันรู้สึกยังไงกับแก

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น..สิ่งเดียวที่ฉันแน่ใจ..
นั่นก็คือ.. ฉันรักแก

รักแก..เพราะแกเป็นอิเหี่ยว..ที่วัน ๆ กินแต่บะหมี่ ไม่ก็มาม่า
รักแก..เพราะแกเป็นคนคนเดียวกับคนที่พยายามจะส่งของมาให้ฉัน...แล้วฉันก็ไม่ได้
รักแก..เพราะแกเชื่อใจฉัน เหมือนกับที่ฉันเชื่อใจแก
รักแก..เหมือนที่แกบอกว่ารักฉันทุกครั้งที่เจอกัน แล้วฉันก็บอกว่าฉันก็รักแก

สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังเพื่อน....

รักแก..จริง ๆ นะ

..วอวัน..

Miwa@Micky

เฮ้อ~~ ไม่รู้จะพูดอะไรดี ซึ้งไม่เป็นซะด้วยสิ....

เอาความจริงแล้วกันเนอะ

ความจริงที่ว่า เจ๊เห็นแวมมานานแล้วตั้งแต่ TTF แหน่ะ แต่ไม่เคยได้คุยกันเลย

หลายเดือนเหมือนกัน เจ๊ไม่รู้ว่าแวมจะเห็นเจ๊ไม๊ แต่เจ๊เห็นแวมตลอด ทั้งฟิคของแวมเองทั้งฟิคคนอื่น

เห็นแรกๆ ก้อเออ รู้สึก คนนี้เค้าฮาดีเนอะ อิอิ

แล้วก้อเป็นอย่างนี้มานานมากกกกก คือไม่เคยได้คุยกัน เห็นกันอย่างเดียว จนกระทั่ง

เรื่องอะไรก้อไม่รู้อ่ะ เจ๊ความจำสั้น เจ๊จำได้แต่ว่า คุยอะไรกันนิดหน่อยๆ แล้วแวม PM มาหาเจ๊มั้ง

เจ๊แบบ............อึ้ง เฮ้ย พีเอ็มมาหาด้วย แล้วก้อเริ่มคุยกันมากขึ้น

จนกระทั่ง แวมเปิดออฟิคพี่ปาร์ค แล้วพี่ก้อไปออ เป็นลูกสาวนายก ตอนนั้นแหล่ะ ที่เราคุยกันมากขึ้น

แวมอัธยาศัยดีมากเลยนะ พี่ชอบ ฮาดีด้วย

จนเวลาผ่านไปถึงบอร์ดปิด แวม มาบอกพี่ว่า แวมไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้ว......ตอนนั้นพี่ใจหายเลยนะ เพราะออกจะตั้งใจแน่วแน่ว่าพี่จะอยู่ที่นั่น แล้วมานึกว่าพี่จะไม่ได้เจอแวมอีก มันใจหายจริงๆนะ เพิ่งจะคุยกันถูกคอ ก้อต้องมาจากกันแล้ว.......

........แล้วตอนนั้น PM มันขาดตอนไงมันมีแค่นั้น อีกสักพัก อันใหม่ที่มันสมบูรณ์ก้อส่งมาบอกว่า

" แวมคงไม่ได้อยู่ที่บอร์ดนี้แล้ว แวมอยู่ที่นี่(เป็นลิ้งค์มาที่บ้านนี้) พี่อย่าทิ้งแวมนะ"

พอพี่เจอประโยคนั้น พี่ก้อแบบ อึ้งเลย "พี่อย่าทิ้งแวมนะ" ประโยคนี้มันวิ่งวนอยู่ในหัว

คือ มันไม่เคยมีใครพูดอย่างนี้มาก่อน โดยเฉพาะกับคนแปลกหน้าที่รู้จักกันไม่เท่าไหร่

แล้วแบบ มันอธิบายไม่ถูก ไม่รู้ว่าคนอื่นจะรู้สึกยังไง แต่พี่รู้สึกแบบ ... เฮ้ย!!! เราสำคัญกับเค้าด้วยเหรอวะ

มันรู้สึกดีจัยนะ ที่เราก้อมีความหมายกับใครบางคน พี่ไม่รู้ว่าแวมตั้งใจจะพูดให้พี่รู้สึกอย่างนั้นไม๊ แต่พี่รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ มันเลยแบบ เฮ้ย น้องเค้าถึงกับบอกเราอย่างนั้น แล้วเราจะทิ้งเค้าเหรอ..

แล้วพี่ก้อตามมาที่นี่ทันที พี่เจอแวม เจอทุกคน วอวัน อายะ แฟง ปัท โม เม นุ่น เกศ แจม เจน ฯลฯ

พี่ไม่นึกจริงๆนะ ว่ามันจะสามารถมีเว็บบอร์ดที่ไหนที่สมาชิกใกล้ชิดกันได้ขนาดนี้

มันอบอุ่นมากจริงๆนะ

พี่รู้สึกดีจริงๆ ที่ได้มาที่นี่

ถ้าวันนั้น แวมไม่พูดประโยคนั้นกับพี่ พี่ก้อคงไม่มาที่นี่ไม่เจออะไรอย่างนี้

พี่ขอบคุณแวมจริงๆ ที่ดึงพี่ให้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของบ้านนี้ แวมเต็มๆ คนเดียวเลย

จริงๆแล้วที่เราเจอกัน ไม่ใช่ "พี่ไม่ทิ้งแวม" แต่ " แวมไม่ทิ้งพี่" ต่างหาก

ขอบคุณมากๆนะ น้องรัก

ขอบคุณจริงๆ

สุขสันต์วันเกิดนะ^^